บทที่ 3 จดหมายจากสำนักกระบี่สวรรค์

บทที่ 3 : จดหมายจากสำนักกระบี่สวรรค์

คืนนั้นทั้งตระกูลเซียวไม่มีใครนอนหลับได้

ข่าวที่ว่าขยะประจำตระกูลกลืนพลังของอัจฉริยะอันดับหนึ่งจนกลายเป็นคนไร้ค่า แพร่ไปทั่วเมืองชิงโจวภายในไม่ถึงชั่วยาม

ในห้องเก็บฟืนเก่าๆ ที่ไม่มีใครใช้อีกแล้ว ซึ่งเป็นที่ที่ร่างเก่าของเซียวอู๋จี้เคยอาศัยอยู่ เซียวอู๋จี้นั่งขัดสมาธิอยู่

พลังของเซียวหลงที่กลืนมายังไม่เสถียร มันวิ่งพล่านอยู่ในเส้นลมปราณอสุราของเขาเหมือนม้าป่า

"ยังอ่อนแอเกินไป" เขาพึมพำกับตัวเอง

ระดับก่อลมปราณขั้นห้าในเมืองเล็กๆ อย่างชิงโจวอาจจะเรียกว่าอัจฉริยะ แต่สำหรับคนที่เคยปกครองนรกภูมิ มันยังห่างไกลจากคำว่าพอแม้แต่จะไปแก้แค้นยามเฝ้าประตูของสวรรค์

เขาต้องการมากกว่านี้ ต้องการวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่า ต้องการอัจฉริยะที่แท้จริง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างลังเล

"เข้ามา"

ประตูไม้ผุๆ เปิดออก ผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน ทั้งกลัว ทั้งโลภ ทั้งเคารพ

"อู๋จี้... เอ้ย ไม่สิ... นายน้อยอู๋จี้"

เซียวอู๋จี้ลืมตาขึ้นมอง

"มีอะไร?"

ผู้อาวุโสใหญ่ยื่นจดหมายสีทองฉบับหนึ่งให้ "สำนักกระบี่สวรรค์ส่งจดหมายมา เป็นโควต้าประลองคัดเลือกศิษย์ในอีกเจ็ดวัน ผู้นำตระกูล... เอ้ย ท่านพ่อของเจ้า... อยากให้เจ้าเป็นตัวแทนตระกูลไป"

เซียวอู๋จี้รับจดหมายมาเปิดดู ในจดหมายเขียนไว้อย่างหรูหราว่าเชิญตระกูลเซียวส่งอัจฉริยะอายุต่ำกว่ายี่สิบปีไปเข้าร่วม

นี่ไม่ใช่การให้เกียรติ นี่คือการส่งไปตาย

สำนักกระบี่สวรรค์คือสำนักที่อยู่เหนือเมืองชิงโจวทั้งหมด การประลองของพวกเขามีแต่อัจฉริยะระดับก่อลมปราณขั้นเจ็ดขึ้นไปทั้งนั้น แถมยังโหดเหี้ยม มีคนตายทุกปี

ตระกูลเซียวอยากกำจัดเขาออกจากตระกูลโดยไม่ต้องเปื้อนมือตัวเอง

"ดี" แต่เซียวอู๋จี้กลับยิ้ม "ข้าจะไป"

ผู้อาวุโสใหญ่ชะงักไป "เจ้าจะไปจริงๆ หรือ?"

"ทำไมจะไม่ไปล่ะ?" เซียวอู๋จี้ลุกขึ้นยืน พลังสีดำอ่อนๆ แผ่ออกมาจากตัวเขา "ที่นั่นมีอัจฉริยะเยอะที่สุดไม่ใช่หรือ? เหมาะที่สุดสำหรับการ... กิน"

คำว่ากินที่ออกมาจากปากของเขาทำให้ผู้อาวุโสใหญ่ขนลุกเกรียว รีบถอยหลังออกไปจากห้องทันที

หลังจากผู้อาวุโสใหญ่ออกไป เซียวอู๋จี้ก็หยิบจดหมายอีกฉบับที่ซ่อนอยู่ในจดหมายทองออกมา

จดหมายฉบับนี้ไม่มีตราสำนัก มีเพียงกลิ่นหอมเย็นๆ ของดอกบัวหิมะและลายมือที่สวยงามแต่เย็นชา

"ได้ยินว่าตระกูลเซียวมีขยะที่ลุกขึ้นมากลืนพลังคนอื่นได้ น่าสนใจ ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะรอดจากการประลองได้กี่วัน - หลินชิงเยว่"

หลินชิงเยว่ ธิดาอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลหลิน คู่แข่งของตระกูลเซียว ผู้มีครรภ์น้ำแข็งเก้าตาย

ความทรงจำของร่างเก่าบอกว่าเขาเคยแอบชอบนางตั้งแต่เด็ก แต่ไม่เคยกล้าแม้แต่จะมองตรงๆ เพราะรู้ตัวว่าเป็นแค่ขยะ

แต่ตอนนี้ เซียวอู๋จี้กลับรู้สึกสนใจ

ผู้หญิงที่มีครรภ์น้ำแข็งเก้าตาย ร่างกายเย็นยะเยือก ต้องทนทุกข์ทรมานทุกคืนเดือนเพ็ญ และมีเพียงไฟอสุรานิรันดร์ของเขาเท่านั้นที่รักษาได้

"หลินชิงเยว่หรือ... น่าสนใจ"

เขากำจดหมายในมือจนกลายเป็นผุยผงสีดำ

"เจ็ดวันต่อจากนี้ ข้าจะทำให้ทั้งเมืองชิงโจวรู้ว่าใครคือขยะที่แท้จริง"